Adam Chmielowski, czyli późniejszy św. Brat Albert, przyszedł na świat 20 sierpnia 1845 roku w Igołomii. Jako dziecko kilkukrotnie zmieniał miejsce zamieszkania. Studiował w Puławach, w trakcie pobytu poznał Maksymiliana Gierymskiego. Wziął udział w powstaniu styczniowym, w trakcie jednej z bitew stracił nogę. Po upadku zrywu przyjechał do Warszawy, gdzie oddał się studiom malarskim. Przerwał je jednak i udał się do Monachium, gdzie zapoznał wielu polskich malarzy. W 1880 roku wstąpił do zakonu jezuitów. Wkrótce później przeszedł załamanie nerwowe i doszedł do siebie dopiero po kilku latach.
Po przyjeździe do Krakowa kontynuował prace malarskie, jednocześnie angażując się w pomoc najuboższym. W 1887 roku wstąpił do zakonu franciszkanów, zaś w roku kolejnym założył zgromadzenie albertynów. Do samego końca zajmował się opieką nad ubogimi i bezdomnymi. Zmarł w grudniu 1916 r. Grób, obecnie pusty, znajduje się na Cmentarzu Rakowickim. W 1989 r. został ogłoszony świętym.
Święty Brat Albert – szlak świętego
Święty Brat Albert – szlak świętegoPrzy ulicy Krakowskiej 43 znajduje się niewielkie muzeum poświęcone bratu Albertowi. Wystawiono w nim kilkanaście pamiątek po świętym, w tym także kilka jego obrazów. Jest tam również schronisko, które prowadzą bracia albertyni kontynuując dzieło swojego założyciela.
W Galerii Malarstwa w Sukiennicach wywieszonych jest kilka obrazów Adama Chmielowskiego. Zobaczyć tam można: Zawale, Cmentarz Włoski o zmroku, Szara godzina. Cała spuścizna liczy prawie sto dzieł, głównie obrazów olejnych.
Omawiając szlak świętego nie sposób pominąć Pałacu Biskupiego. Tam właśnie z rąk Albina Dunajewskiego otrzymał zgodę na wstąpienie do zakonu franciszkanów. Ten sam biskup w roku kolejnym zatwierdził powstanie zgromadzenia albertynów.
Jednym z najważniejszych miejsc dla brata Alberta jest kościół kapucynów. Tam właśnie, w kaplicy loretańskiej, Adam Chmielowski przyjął święcenia i przyjął imię Alberta.
Przy ulicy Basztowej 4 po swoim przyjeździe do Krakowa zorganizował pracownię oraz pierwszą noclegownię dla bezdomnych i ubogich. Dziś o tym fakcie przypomina pamiątkowa tablica.
Ciało świętego złożone zostało do grobu na Cmentarzu Rakowickim, jednak po kanonizacji zostało przeniesione do znajdującego się przy ul. Woronicza 10 budynku zgromadzenia sióstr albertynek. Spoczywają tam również doczesne szczątki założycielki zgromadzenia, błogosławionej siostry Bernardyny. Zaś w ołtarzu umieszczono najbardziej znany i, chyba najważniejszy, obraz brata Alberta – Ecce Homo.
